11.ay bitti

Uzun zamandır Dila’yla ilgili gelişmeleri yazamıyordum ama unutmaya başlamadan yazsam iyi olacak.

Dila son bir ayını, bize yardımcı olmak istercesine hastalıksız geçirdi. Her ay 2-3 kere ziyaret ettiğimiz doktorumuza bu ay sadece rutin kontrol için gittik. Arada diş çıkarma huysuzlukları, burun akıntıları falan oldu ama onlar mühim değil. 11. Ay kontrolünde Meral hanım Dila’nın gelişimini beğendi. Her şey yolunda gibi görünüyor. Boy: 74,5cm. kilo: 9,865gr. olmuş.

Üst dişlerden biri nihayet patladı. Yalnız beklenilen üst ön kesicilerden değil de, onların hemen yanındaki(sol) diş çıktı. Görünürde başka çıkan da yok. Enteresan bir görüntü olacak, hadi bakalım. Tabi bu diş çıkarma işi öyle kolay olmuyor. Huysuzluk tavan yaptı. Özellikle son birkaç gündür yere göğe sığamıyor kızımız. Ağlamak için her fırsatı değerlendiriyor. Uyumak, yemek yemek istemiyor ama uyanık da kalamıyor. Böyle bir durum.

Emeklemeye ve sıralamaya devam. Tek elini tutunca gayet güzel yürüyor, iki elinden tutarsak neredeyse koşuyor. Geçen hafta iki elini de bırakıp 4-5 adım atmış ama ne yazık ki biz göremedik, annem ve day day görmüş. Dayısına doğru yürümüş. Bir ara bize tutunarak ayağa kalkıp, ellerini bırakıyor ve 5-10 saniye tutunmadan duruyordu ama sonunda o kadar çok seviniyordu ki, heyecandan zıplarken düşüveriyordu bıdık. Bu aralar yapmıyor. Müzik duyarsa popo sallıyor. Duvara tutunarak kalkıp, sıralamaya da başladı. Yakında yürüyecekmiş gibi duruyor.

Artık söylediğimiz bir çok şeyi anlıyor. Anlamını bildiği sözcüklerden bazıları; anne, baba, dede, anane, babaanne, hala, day day, gel, ver, al, mama, su, yoğurt(bayılıyor ve bu kelimeyi duyunca ağız kocaman açılıyor), pisi pisi, kuş, emzik, möö…

Söyleyebildiği kelimeler ise; gel, baba, dede. Bir de kedi görünce “sssss” gibi bir ses çıkarıyor. Sanırım “pisi pisi” demeye çalışıyor J. Bunlar dışında keyfi yerindeyse bolca bir şeyler anlatıyor ama ne demek istediğini biz henüz anlamıyoruz. Doktorumuzun da önerisiyle, kitaplarındaki resimleri göstererek hikayeler anlatıyorum ona bu aralar. Pür dikkat dinliyor beni 5-10 dakika. Sonra ona “nerede kızım kuş?” gibi sorular soruyorum, bazen gösteriyor keyfi tutarsa.

Her şeyi inceleme halinde bugünlerde. İnsanları inceliyor, eşyaları inceliyor… Taklit etmeye bile başladı. Geçen gün babamı boyun egzersizi yaparken epeyce bir incelemiş. Şimdi “ne yapıyor kızım dede?” deyince tüm ciddiyeti ile elini başına koyup gösteriyor. Bayılıyorum o haline. Bir de eline peçete geçerse hemen ağzımızı siliyor J.