Bu sabah heyecanla çıktık evden, 6. ay kontrolün vardı. Kilon 7,880gr, boyun 66cm olmuş. Bu ay sadece 280gr. almışsın. Emerken ağlamalar son zamanlarda yine arttı. Diyeti biraz gevşettiğimi öğrenen doktorumuzsa “bu işin birazı olmaz, ya hep ya hiç” diyerek, nazikçe faturayı bana biçti. Özetle sıkı diyete devam.
Bu aralar salya ve diş kaşıma durumları tavan yaptı. Ara ara çok huysuz olabiliyorsun, sinirleniyorsun. Ne bulursan ağzına götürüyorsun. Hiçbir şey bulamazsan sığdırabildiğin kadar parmağını ağzına sokup, kemiriyorsun. Biz de tüm bunlardan dişlerin çok yakında, belki bir hafta içinde çıkabileceği sonucuna varmıştık ama doktorumuz “daha var” diyor. Bakalım, göreceğiz.
Hala yatarken sağa, sola dönemiyorsun. Bunu şu an yapabiliyor olmalıymışsın. Bazen seni oyun halısına koyup dönme çalışmaları yaptırıyorum ama çok çabuk sıkılıp ağlamaya başlıyorsun. Ben de üstelemiyorum ama sanırım bu çalışmaları sevmesen de arttırmalıyız. Kasların gelişmesi gerekiyor çünkü.
Hala yatarken sağa, sola dönemiyorsun. Bunu şu an yapabiliyor olmalıymışsın. Bazen seni oyun halısına koyup dönme çalışmaları yaptırıyorum ama çok çabuk sıkılıp ağlamaya başlıyorsun. Ben de üstelemiyorum ama sanırım bu çalışmaları sevmesen de arttırmalıyız. Kasların gelişmesi gerekiyor çünkü.
Geceleri hala bizim odamızda yatıyorsun. Gece uykuna 21:00-21:30 gibi kendi odandaki yatakta başlayıp, ilk emzirmede (01:00-02:00 gibi) bizim odamızdaki yatağına transfer oluyorsun. Bir ay kadar önce tamamen kendi odanda uyumana karar vermiştik ama baban dayanamadı ve bu ayda yanımızda yatmanı istedi. Biraz da korkuyoruz, uykunda tıkanırsın, bir şey olur duymayız diye. Ama bu konuda da doktorumuz bizimle aynı fikirde değil. Hiçbir tehlike olmadığını, odanda yatabileceğini söylüyor. Sanırım bu geceden itibaren denemeye başlayacağız L
Ve nihayet ek gıdalara geçiyoruz bu ay. Bu önemli bir dönüm noktası bence. Yeni tatlarla tanışacaksın. Yaklaşık bir aydır çok hazır gibisin zaten. Ne zaman sofraya otursak, uyuyorsan bile kalkıp bizimle sofrada bulunmak istiyorsun. Baban, kucağında seninle yemek yeme teknikleri geliştirdi mecburen. Bu şekilde balık bile yiyebiliyor, takdir ediyorum ne diyeyim. Sen de bizim lokmalarımızı takip ediyorsun tabi. En azından ailece sofraya oturma alışkanlığını şimdiden kazanmış bulunuyorsun. Artık halan ve eniştenin aldığı o güzelim mama sandalyesi ve meyve/ sebze pürelerinle sadece izlemekle kalmayıp yeme kısmına da katılacaksın benim tontiş kızım. Doktorumuz sabahları meyve püresi, öğlen sebze çorbası verdi şimdilik. Eve gelir gelmez dayanamayıp, elma ve armut suyu ile açılışı yaptık hemen. Çok heyecanlandık çok. Kameraya çektik, fotoğraf çektik. Tam da beklediğimiz gibi gayet severek içtin iki tatlı kaşığı elma-armut suyunu. Boş kaşığı sana verdim, hemen ağzına götürdün ve boş olduğunu anlayınca sinirlenip ittin. Daha versek yarım çay bardağı içerdin herhalde. Çorbayla da yarın tanışacaksın. Umarım çorbayı da bu kadar seversin. Sana bir şeyler pişireceğim için ekstra heyecanlıyım. “Anne yemeği” yapacağım bayağı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder