Sonunda ben de katıldım blogcu anneler kervanına. Aslında blog oluşturma fikri çok yakın bir zamana kadar pek de sıcak gelmiyordu bana. Aylardır kızıma, hislerimi ve yaşadıklarımızı, hiçbir kaygı ve filtreleme gereği duymadan özgürce ve O’na hitap ederek yazıyordum zaten. Blog işin içine girerse çok özgür olamam gibi geliyordu nedense. Ama Selen’ciğimin değerli tavsiyesi ve değindiği birkaç önemli konu, beni buralara kadar getirdi işte.
Her şeyden önce kızım için yazdıklarımı güvenli bir şekilde saklama yolu, beni daha düzenli yazmak için motive edecek bir araç ve uzakta olan veya olmayan (ama görüşemediğim) çok sevdiğim insanlarla Dila’nın gelişimini paylaşabilme olanağı.
Dila’ya hitap ederek yazdığım bu yazıları okurken, özel bir günlüğü gizlice okuyormuş hissine kapılmazsınız umarım. Hitap şeklini değiştirmeyi düşündüm bugüne kadar yazdıklarımda ama bu samimiyetsizlik olur gibi geldi ve bıraktım.
Sevgiler…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder